De koningen van het tweede huis zijn… de Fransen!

Frankrijk heeft 3 miljoen woningen die ‘uitsluitend worden gebruikt voor weekenden, vakantie of vrije tijd’, aldus het INSEE (het Franse instituut voor statistiek en economisch onderzoek). Het is een wereldrecord op de vastgoedmarkt en is twaalf keer zoveel als Duitsland!

Overgeërfd van het Ancien Regime in Frankrijk (van de 15e tot de 18e eeuw), is het een gebruikelijke activiteit geworden om één been in Parijs en het andere op het platteland te hebben. Terwijl er ongeveer 250.000 tweede woningen in Frankrijk waren vóór de Tweede Wereldoorlog, democratiseerde de “Glorious Thirty” het systeem, wat leidde tot ongeveer 1,7 miljoen tweede woningen in 1975. Toen kwam de nieuwe bloei van de TGV (hogesnelheidstrein) die de reistijden drastisch verminderde, de 35-urige werkweek die de weekenden verlengde en de euro die de markt openstelde. Wat de Britten betreft, ze zijn teruggekeerd om Normandië te veroveren, en het Périgord.

Kosten wegen zwaarder dan de voordelen

Tweede woningen dragen bij aan 40.000 banen in de BTP (openbare bouwwerkzaamheden) voor bouw en onderhoud; 30.800 in handel en diensten voor lopende uitgaven; 73.000 banen in lokale winkels en diensten door uitgaven van eigenaren en huurders tijdens hun reizen; 700 banen in de verhuursector. Bovendien zijn deze woningen bronnen voor lokale financiën:

– €402 per huis voor onroerendezaakbelasting

– €629 per huis voor gemeentelijke belasting

– €123 voor vuilnisophaling

De kosten wegen echter zwaarder dan de voordelen voor de investering die door de eigenaar is gedaan. Deze grotendeels onbenutte markt vertegenwoordigt theoretisch “meer dan 70% van het aanbod van toeristische bedden in Frankrijk” stelt Atout France, een Franse agentschap voor toeristische ontwikkeling.

Parijs heeft 80.000 tweede woningen

De huidige tendens toont aan dat steeds meer tweede woningen toebehoren aan buitenlanders (minstens 260.000). Een nieuw Frans overheidsproject = plannen voor een belasting gelijk aan 20% van de huurwaarde voor die niet-ingezeten eigenaren in Frankrijk. Hoewel ze lokale belastingen betalen, “betalen Britten geen directe belastingen die bijdragen aan de financiering van nationale openbare diensten” benadrukt het wetsvoorstel.

Hoe zit het met de Franse Leaseback?

Vanaf het moment dat u tekent voor een Leaseback, wordt u de volledige eigenaar van een gemeubileerde woning. U ontvangt een vaste huur die normaal gekoppeld is aan het inflatiepercentage. Daarom zal uw huur elk jaar stijgen volgens de bouwkosten (INSEE Index van Bouwkosten). De huur wordt betaald door het vastgoedbeheerbedrijf ongeacht of het bezet is of niet. Dit is de reden waarom het percentage maximaal 5% van de kosten van de woning kan bedragen. Als u besluit de woning zelf te verhuren, zou u gemakkelijk een rendement van 8% gemiddeld kunnen behalen, maar u kunt deze misschien niet het hele jaar verhuren. Bovendien moet u omgaan met alle reparaties, renovaties, rekeningen, belastingen… Veel gebruikt als tweede woning op de Franse markt, omvat de aankoop van een Leaseback-residentie vaak een aantal weken bezetting per jaar. Er zijn geen extra kosten voor u, aangezien ze allemaal worden betaald door het bedrijf voor de duur van het Leaseback-contract.