De mythe van overdreven hoge makelaarskosten

vastgoedprofessionals zijn het in 2017 op veel punten eens. Te beginnen met het belang van technologie om concurrentie te blijven, vooral mobiel internet en smartphones. Deze maken het mogelijk om woningen kwalitatief te promoten, om in contact te blijven met kopers en verkopers en om zeer goede foto’s te maken. De andere unanieme innovatie dit jaar is het belang van voortgezette opleiding volgens de richtlijnen van de ALUR-wet. Deze Amerikaanse stijl professionalisering zal een nieuwe impuls geven aan de rol van vastgoedadviseur. Dit zou op middellange termijn het aantal exclusieve mandaten moeten kunnen verhogen. Ter referentie: deze vertegenwoordigen de meerderheid van de transacties in de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk. Anderszins variëren de kosten aanzienlijk en hun berekening is precies een punt van meningsverschil binnen het beroep. Laten we alle gevallen samen bekijken.

Het percentage in verhouding tot de verkoopprijs

Dit is een van de meest gebruikte berekeningsmethoden. Het gemiddelde percentage voor makelaarskosten zou variëren tussen 6 en 7%. Voor makelaars met lagere operationele kosten ligt dit tussen 3 en 5%. Deze variatie is grotendeels te wijten aan het economische klimaat en de kredietwaardigheid van huishoudens, en deze kosten worden vaak naar beneden onderhandeld. Of makelaars zich aanpassen aan agenten, of ze spelen de servicekaart. Makelaars zijn ook zeer goed uitgerust op het gebied van software- en hardwaretools; ze kunnen deze kaart gebruiken om hun percentage af te stemmen op dat van makelaars. Kortom, het onderhandelde percentage schommelt rond de 3%.

Het gedekte percentage in verhouding tot de verkoopprijs

Sommige regio’s zijn aanzienlijk bevoordeeld dan andere omdat de gemiddelde verkoopprijs van een woning veel sneller is gestegen dan elders. In Parijs, om ons favoriete voorbeeld te gebruiken, zijn de vastgoedprijzen in 10 jaar met 155% gestegen. In de regio Île-de-France zijn er ook vrij grote verschillen van het ene jaar op het andere. Steden als Montrouge, Elancourt, Noisy-le-Grand en Nogent-sur-Marne zagen hun prijzen in één jaar met ongeveer 10% stijgen volgens de Parisien (november 2016). Deze aanzienlijke schommelingen zouden als een kans kunnen worden gezien, maar ze zijn niet echt gerechtvaardigd omdat van het ene jaar op het andere het werk van de vastgoedadviseur hetzelfde blijft. Daarom gebruiken sommige professionals een maximum; ze willen de klant geruststellen over hun beloning.

Het exclusieve mandaat

Dit blijft het meest effectieve beloningsinstrument omdat alle werk verdient te worden betaald. In het geval van eenvoudige mandaten lopen vastgoedadviseurs het aanzienlijke risico niet per se te worden betaald wanneer ze een mandaat aangaan, om nog maar te zwijgen over het budget besteed aan een verkoop die niet doorgaat. We hebben dit onderwerp al uitgebreid behandeld in dit artikel: Het inherente risico van eenvoudige mandaten. Logischerwijs zou dit salaris ook het mogelijk maken om het commissiebedrag te verlagen, en op een transparante manier.