Bezoek het Millau Viaduct volgende zomer
Het Millau Viaduct (of in het Frans – "le Viaduc de Millau") is een tuibrug, een weg die het dal van de rivier de Tarn in Millau overbrugt in het [Zuiden van Frankrijk](/?s=south "Properties for sale in the South of France"). Zoals vermeld staat in de Michelin Gids, is het viaduct '_zeker de moeite waard_. Geopend op 14 december 2004 is het Millau Viaduct het resultaat van Brits ontwerp en Franse technische expertise die een prachtig voorbeeld zetten van de kunst van de brugbouw.
Het Millau Viaduct (of in het Frans – “le Viaduc de Millau”) is een tuibrug, een weg die het dal van de rivier de Tarn in Millau overbrugt in het Zuiden van Frankrijk. Zoals vermeld staat in de Michelin Gids, is het viaduct ’zeker de moeite waard. Geopend op 14 december 2004 is het Millau Viaduct het resultaat van Brits ontwerp en Franse technische expertise die een prachtig voorbeeld zetten van de kunst van de brugbouw.
Ontworpen door de Franse constructie-ingenieur Michel Virlogeux en de Britse architect Norman Foster, is het de hoogste brug ter wereld, met de top van één mast op 343,0 meter boven de basis van de constructie; dat is hoger dan de Eiffeltoren. Het viaduct maakt deel uit van de autosnelweg A75-A71 van Parijs naar Montpellier. De bouw kostte ongeveer €400 miljoen (£320 miljoen). In 2006 ontving de brug de prijs voor de meest uitzonderlijke constructie. Ernstige verkeersproblemen op de weg van Parijs naar Spanje maakten de bouw van de brug over het dal nabij de stad Millau noodzakelijk, vooral tijdens het zomerseizoen met vakantieverkeer. De eerste gesprekken werden gevoerd in de late jaren 80, en in oktober 1991 werd besloten om een hoge kruising over de Tarn-rivier te bouwen door middel van een speciale constructie. In juni 2000 werd de aanbesteding voor de bouw gelanceerd; het kostte slechts 3 jaar om het te bouwen.
Door de jaren heen is de brug een architectonisch triomf en een technisch succes geworden, uitgewerkt door Britse architecten Foster and Partners, de Franse constructie-ingenieur Michel Virlogeux, en het Franse bouwconsortium Eiffage dat, zoals de naam al aangeeft, al zijn afstamming kan traceren met de bouw van de Eiffeltoren en het Operagebouw van Sydney.
Tot u daadwerkelijk het Millau Viaduct bezoekt, is het onmogelijk om de enorme schaal te bevatten. Het dek van de brug, dat de vier rijstroken van de E11/A75 autosnelweg over het dal draagt, is misschien niet het hoogste ter wereld; maar het is bijna twee keer zo hoog als de vorige Europe recordhouders in Oostenrijk en Italië.
De zeven pylonen van de brug ondersteunen een 8-sporen stalen wegdek van 8.070 voet in lengte (dat is meer dan een derde langer dan de Champs-Élysées in Parijs) en met een gewicht van ongeveer 36.000 ton (vijf keer het gewicht van de Eiffeltoren).
Zoals bij de Eiffeltoren voorspelden velen dat het Millau Viaduct een financiële ramp zou worden. Per oktober 2010 waren bijna 27 miljoen voertuigen over de brug gereden. Tot nu toe is het meest significante effect van de brug en de snelweg die het draagt, het onder de aandacht brengen van de verborgen en ondergewaardeerde regio van zuidelijk Frankrijk.
Bezoekers aan het viaduct moeten zeker over de brug rijden; de tolprijs voor een auto is €7,90 in juli en augustus, en €6,10 de rest van het jaar, contant of met creditcard te betalen. Bezoekers moeten ook stoppen bij het speciaal gebouwde uitkijkpunt van Brocuéjouls aan de noordkant van de gorge; let op de borden naar de Aire du Viaduc de Millau, die toegankelijk is vanuit zowel de zuidelijke als de noordelijke rijstroken. Er is informatie beschikbaar over hoe het viaduct werd gebouwd, evenals schaalmodellen van rivaliserende ontwerpen die verloren toen de jury van experts koos voor Fosters dramatische cement-en-stalen “vlinder”. Er is ook een prachtig uitzicht op het viaduct zelf, dat onder bepaalde weersomstandigheden lijkt vrij boven de wolken te zweven die het dal eronder vullen.
Hoe dan ook, deze reis naar Millau, dat bekend stond om zijn files, is alleen al voor het Viaduct de moeite waard!


