Gezondheidscrisis en vastgoedprojecten: een run op het platteland?

Verscheidene media brengen hier al weken over uit, en de voorzitter van de Nationale Federatie van Vastgoed bevestigt dit zoals aangegeven in dit artikel van Figaro: de vraag naar woningen op het platteland neemt aanzienlijk toe sinds de coronavirusgezondheidscrisis en de lockdown die daaruit voortvloeide. Dit zou kunnen gaan om 200.000 huishoudens, wat neerkomt op één tiende van het aantal transacties dat normaal gesproken jaarlijks wordt geregistreerd. Wat zijn de redenen voor deze stijging, en moeten we een aanzienlijke stedelijke exodus verwachten?

De verplichte telecommuting tijdens de lockdown heeft geleid tot een besef bij werknemers die dit nooit eerder hadden gedaan: thuiswerken is mogelijk. De gedachten gaan van nature uit naar de beperkingen die gepaard gaan met fysiek werken: de noodzaak om nabij de werkplek te wonen – meestal in of nabij grote stedelijke centra – en blootgesteld te zijn aan de nadelen van het stadsleven: verkeerscongestie, vervuiling en toenemende overbevolking. Wat als een andere levenswijze mogelijk zou zijn?

De gezondheidscrisis heeft echter slechts een trend versterkt die al sinds ten minste 2018 wordt waargenomen: de zoektocht naar een meer « groene » omgeving. De nadelen van de stad zijn zo sterk toegenomen dat haar attracties deze nauwelijks nog kunnen compenseren. We kunnen echter nog niet spreken van een echte stedelijke exodus; het is eerder een stedelijke suburbanisatie met groeiende voorsteden (slaapsteden?).

De werkelijke zoektocht van vastgoedkopers

Wat de gezondheidscrisis vooral heeft versterkt is de behoefte aan ruimte en groene gebieden onder stadsbewoners die gedurende twee maanden geen openbare natuurlijke ruimten konden genieten. En de overlast van overbevolking met buren die hun huizen niet konden verlaten. Niet verwonderlijk werden verlangens naar elders gewekt.

Veel huishoudens zouden nu graag een woning op het platteland willen verwerven, hetzij als hoofd- of tweede woning. Maar de zoektocht kan zich ook – afhankelijk van de financiële middelen – richten op ruimere stedelijke woningen met buitenruimte. Hier ligt de werkelijke behoefte: favoriete activiteiten kunnen uitoefenen zonder anderen te storen, zich te isoleren indien nodig, kortom een grotere woning hebben.

Een effect dat blijvend zou kunnen blijken

De verlichting van de lockdown stond iedereen toe om een meer op het buitenleven gerichte routine te hervatten ondanks de nog steeds van kracht zijnde beperkingen. Dit zou de frustraties van de lockdown en de exodusplannen kunnen doen vergeten.

Het is echter waarschijnlijk dat de gezondheidscrisis het nadenken over verscheidene nieuwe of bestaande kwesties zal aanwakkeren – en tot rijping brengen. Ten eerste roept fysieke nabijheid vrees op voor verhoogde blootstelling aan coronavirus of een toekomstige pandemie. Vervolgens moedigen welzijnszorgen aan om te verhuizen weg van vervuiling en waarom niet een persoonlijke moestuin aan te leggen. Ten slotte zal bij vergelijkbare prijzen een woning in een landelijk gebied veel ruimer zijn en vaak een grote buitenruimte omvatten.

Vierkante meters kosten minder op het platteland, wat misschien de voornaamste reden is voor de stijgende vraag. Twee maanden lockdown in soms krappe interieurs maakt de zoektocht naar ruime woningen begrijpelijk. Maar of dit een echte aspiratie is of een contextueel effect, zal alleen de tijd leren. Eén ding is zeker: de vastgoedmarkt in volledig herstel zal er niet over klagen!