Kasteel van Saumur, een museum van kunst en oorlog

Het is een kasteel aan de oevers van de Loire, dat de stad die het overziet verlicht met zijn smetteloze witheid en het uiterlijk van zijn torens bekroond met leien daken. Meer dan tien eeuwen lang is de locatie versterkt door opeenvolgende heren die in het panorama dat Maine-et-Loire biedt een voor de hand liggende strategische positie zagen. Geklasseerd als UNESCO Werelderfgoed en als historisch monument blijft Saumur een wonder dat zonder voorbehoud bewonderd moet worden, met als hoogtepunt de unieke kunstverzamelingen die in het daar gevestigde museum worden bewaard. Focus op Kasteel van Saumur, zijn attracties en zijn turbulente evolutie.

Een voortdurende militarisering tot het einde van de 19e eeuw

Het tweede militaire leven van de locatie ontstond snel, met de bouw van een donjon en steunberen afgewisseld met vier torens, die de basis vormen van het kasteel zoals we dat vandaag kennen. Vervolgens werden in de loop van de tijd een reeks modificaties uitgevoerd. Koning Sint-Lodewijk liet de vesting verhogen in 1227, terwijl Lodewijk I van Anjou de oude torens vervangde door nieuwe achthoekige. De locatie werd toen een plaats van plezier en René van Anjou werkte aan het verbeteren van het comfort. Het werd echter vervolgens meer dan 100 jaar min of meer verlaten.

De overdracht van de stad en het kasteel aan de protestantse partij in 1589 stond Philippe Duplessis-Mornay, een adviseur van Hendrik IV, toe zich daar te vestigen. Hij voerde talrijke restauraties uit en liet de huidige versterkingen oprichten. Als Lodewijk XIV en Mazarin de vesting nog gebruikten, beleefde het toch nog een andere periode van verlatenheid. Het zou pas in 1810 worden dat het een gevangenis werd op initiatief van Napoleon. Slechts vier jaar later maakte Lodewijk XVIII er een wapendepot van waarvan de regelmatige explosies de bewoners van Saumur irriteerden.

In 1889 werd elk militair gebruik stopgezet. De stad Saumur kocht de vesting van de Staat in 1906 en installeerde er zijn gemeentelijk museum. Het heeft vervolgens meerdere restauraties ondergaan, met name na de Tweede Wereldoorlog en recenter, rond het jaar 2000.

Een oorlogszuchtig maar elegant kasteel

Zoals Rome werd ook Saumur niet in één dag gebouwd. Oorspronkelijk omsloot het “Mur de Boile” van de 10e eeuw met zijn kilometer lengte een ruimte van ongeveer 6 hectare. Verscheidene andere meer beperkte omwallingen kwamen vervolgens tot stand tot de 16e eeuw. De eerste toren die werd opgericht behield niet lang zijn oorspronkelijke uiterlijk, terwijl opvulling zijn begane grond transformerde tot een kelder. Dit was slechts het begin van modificaties die achtereenvolgens de verdedigingen van de locatie en het comfort versterkten. Een ** Romaanse toren in de 12e eeuw**, een Romeinse donjon in de volgende eeuw, vervolgens vier massieve ronde torens bedekt met leien en verbonden door muurwerk, droegen bij aan het geven van het bewonderenswaardige aspect dat vandaag kan worden bewonderd, in een eerder Renaissance-stijl.

Als de eigenaren altijd wensten het een grafelijk kasteel van Frankrijk waardig te maken, was het bovenal het klimaat van oorlog tegen de Engelsen dat duwde tot het versterken van de muren en het oprichten van toren. Naast de vermenigvuldiging van omwallingen werd het portaal des Champs opgericht, de lage ramen werden voorzien van tralies en de ingang van de donjon werd beschermd door een ophaalbrug. Tegelijkertijd bleef prestige een doel: standbeelden werden geplaatst, een ere trap die naar de grote zaal leidde werd geïnstalleerd en talrijke ornamenten zoals belvedères moeten hebben bestaan, waarvan vandaag geen spoor overblijft.

Kasteel van Saumur vandaag

Als uw stappen u naar Saumur leiden, wachten twee wonderen op u: het uitzichtspunt, en rijke verzamelingen tentoongesteld in het museum. Decoratieve kunsten, schone kunsten, etnologie en natuurwetenschappen zijn er vertegenwoordigd, met als hoogtepunt een van de mooiste keramiekverzamelingen van het land en unieke wandtapijten. De “Paard”-verzameling op de tweede verdieping brengt oude stukken paardentuig, veterinaire of hoefsmederij werken, evenals paardenprenten samen.

De architecturale ensemble van het kasteel is ook een blik waard en vertelt het fascinerende verhaal van het regionale verleden. Van de Abdij van Saint-Florent, die tot de 16e eeuw een van de belangrijkste in westelijk Frankrijk was, blijft alleen een monument bekend als de “abbatiaal” over, een overblijfsel van de oude abdijkerk. De verdedigingstorens en hun schietgaten verlenen een majesteit aan het gebouw, versterkend de indruk van rustige kracht van een hooggelegen vesting, die desondanks niet neerkijkt op zijn bezoekers.

Regelmatig entertainment wordt aangeboden voor kinderen, en families worden uitgenodigd om in het kasteelpark vrij te picknicken, met name in de zomerperiode tijdens de wekelijkse avonden die een openluchtbioscoopvoorstelling bieden. Vertrek om Kasteel van Saumur te veroveren!